İşyerinde Psikolojik Taciz

Merhaba,

Herkese geçmiş olsun diyeyim önce.

Gerçekten çok zor, çok acı bir deneyim bu insanlarla etkileşim içinde olmak.
Herkes genelde kadın-erkek ilişkisi olarak paylaşmış hikayelerini.
Bense bir iş yerinde karşılaştım böyle bir insanla.

Erkeğim ve 34 yaşındayım.Şu ana kadar evlilik vb gibi bir tecrübe geçmedi başımdan.Bunları neden söylüyorum diye soruyor olabilirsiniz.
Bu özelliklerimin işyerimde bir saldırı taktiği olarak bana geri döndü, o yüzden.

2017 yılında yeni bir işyerine başladım. 8 yıldır farklı firmalarda aynı görevi sürdürmekteyim.
Yeni başladığım işyerinde daha önce farklı bir firma da tanıştığım ve görece samimi olduğum bir kız arkadaşla karşılaştım. Kendisi de benimle aynı yaşta, bekar.

Aslında 1 aylık bir zaman dilimi içerisinde bana iş devredecek ve başka bir firmaya geçecekti.
İlk bir kaç gün normal geçti ancak sonra fırtına başladı. Sürekli bağırma,çağırma. Neredeyse bir soruyu ikinci kere soramıyordum bile.
Açıkçası işi şakaya vurdum,eski tanışıklığımız nedeniyle rahat davranıyor dedim. Zaten bir ay sonra burada  olmayacak diye de konuyu halının altına süpürdüm.

Ama bu başka firmaya gitme işini bir blöf olarak kullanmış. Çünkü bir ay sonra terfi aldı ve burada kaldı. Tabii bu sırada ofiste sürekli rekabet halinde olduğu bir kızı da her türlü ayak oyunları ve iftiralarla ekarte etti. Kız başka bir iş yeri bularak ayrılmak zorunda kaldı. Düşman olduğu kızın gitmesi ve terfi almasıyla işler biraz durulmuştu.

Ama sadece bir haftalığına..

Bu sefer daha şiddetli bir şekilde üstüme gelmeye devam etti.

Artık olay iş ilişkisinden çıktı ve benim bekar olmam, kadınlara çok yaklaşmamam, boyum, fiziğim,  aile ilişkilerim ve düşünebileceğiniz her türlü konuda hakaret, aşağılama ve küçük düşürme...

Tabii iş konusunda da aslında yüzeysel bilgilere sahip olsa da benim "iyiliğimi" istediği için ve bana "yardım" etmek istediği için farklı departmanlardaki alakasız insanların yanında mesleğimle alakalı ipe sapa gelmez laflar... 

Hele bir de bir toplantı da yahut ofiste biri benimle ilgili olumlu bir cümle sarf etsin. Bütün gün bir cehennem azabı yaşıyordum.
Ben tepkimi göstermeye çalıştığım zaman da "Sen çok alıngansın, sen çok hassassın, ben şaka yaptım" demesi de sanırım işin en sinir bozucu detaylarından biri.
Tabii işin farklı bir boyutu da var.
Yeni bir erkekle bir ilişki aşamasına geldiği zaman beni kıskandırmaya çalışması da çok gözüme  batıyordu.

2-3 ay sonra yavaş yavaş eski benliğimi kaybettim.Sanki artık başka biri gibi davranıyordum. Neşeli,aktif,esprili ben gitmiş bambaşka bir adam gelmişti.
Neredeyse ondan habersiz e-mail atamaz hale gelmiştim.
6 ay süren bu süreç en sonunda isyan etmemle kapandı. Kendisi ile sadece iş hakkında konuşacağımı bildirdim.

Tabii bu da bana 3 gün süren kendini acındırma ve duygu sömürüsü olarak geri geldi.

Öyle rollere giriyor ki insan kendini suçlu hissediyor neredeyse.
Bir daha geriye dönüş olmadı. Geriye dönüş olmadı ama kendimi o kadar değersiz, beceriksiz, işe yaramaz hissediyordum ki..

Sadece zombi gibi işe gidip geliyordum.

İnternette mobbing,ofis içi psikolojik şiddet kavramlarını araştırırken bir anda narsist kavramına denk geldim. Müthiş bir aydınlanma yaşadığım ve sorunun bende olmadığını anladım.
Benim için bir dönüm noktası olduğunu söyleyebilirim.

Tabii bu blogla tanışmam da bir mihenk taşı oldu benim açımdan.

Artık sadece işle ilgili diyalog halindeyiz.
 Özellikle müdürün yanında olmak üzere türlü oyunlarla beni kışkırtmak ve benden herhangi bir duygusal tepki almak için her şeyi yapıyor.
Alamayınca da uzlaşmacı, yardımsever insan modunda.

Onun bir narsist olduğunu ve her türlü davranışını ezberlediğim için artık hiç bir şekilde etkilemiyor beni. Ama kendisi ,avını kaybettiği için çok huzursuz,çok gergin.çok depresif. Bazen ona acıdığımı bile söyleyebilirim.

Son olarak bu insanlarla tanışmak ve herhangi bir ilişki yaşamak bizleri  çok ama  çok zor durumda bıraksa da bu deneyimden çok daha güçlü olarak çıkılabiliyor. İnsanların bakış açısına aslında çok dikkat etmemiz, kendi olumlu ve güzel yönlerimizi görebilmemiz açısından.

Tekrar herkese geçmiş olsun diyorum.

Kendinize iyi bakın...

SONRAKİ HİKAYE

Yorumlar

  1. Güzel hikaye. Ben de narsisti gördüğüm yerde muhabbeti keser, görmezden gelirim. Sinirden kafayı yesinler. :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Popular Posts

Narsist Yakınlarının Hikayeleri

Narsist Geri Döner Mi?

Narsistin Beni Sevmesini Nasıl Sağlarım?