Narsistle 10 Yıl Sonra Yeniden Başlamak


Onda bir şeyler var! tuhaf bir şeyler... 

Yaptıklarını, düşüncelerini aklım almıyor. Acaba nesi var? Kesinlikle normal değil fakat ne olabilir ki diye araştırırken keşfettim "narsist" olduğunu. Sonrasında internette narsizmle ilgili erişebildiğim neredeyse tüm siteleri, yazıları, blogları okudum. Artık emindim o bir narsistti. Onu her özlediğimde yazıları tekrar okudum ve güçlendim. Bu bakımdan bende buraya bir hikaye bırakmak istiyorum; aklınıza geldikçe, özledikçe kabullenmek istemediğinizde benzer hikayelerimizi okuyun ve kendinizi bu narsistlerden uzak tutun diye.

Onunla tanıştığımda yirmilerimin başındaydım. Bir kız arkadaşımın "Senin resmini görüp çok beğenen bir arkadaşım var, onunla tanıştırmak istiyorum seni" demesiyle başladı her şey. Aslında tanışmak istememiştim, fakat kaderde tanışmak var ya arkadaşımın yaş gününde denk geldik. Çok yakışıklı, centilmen ve çekiciydi ama bu özellikler beni başta ona aşık etmeye yetmedi. 

Tanıştığımız günün ertesi sabahı sürekli aramaya başladı. Sürekli bir ilgi, iltifat... Sabah evimin önüne gelip beni işe götürmeler (sabah kapı önünde beni beklemenin heyecanlı olduğunu söylerdi ve sabah trafiğinde 15 kmlik mesafeden beni almaya gelir kapının önünde telefonla arayıp uyanma vakti diye arardı), akşam iş çıkışı eve götürmeler eve girmeden kapıdan ayrılmamalar üstüne tekrar telefonla arayıp tüm gece kahkaha atarak sohbet edişimiz... (beni çok güldürürdü) Arabada her sabah beni elleriyle beslerdi. Hasta olurdum mandalina getirir, yedirirdi. Sonuç olarak gün geçtikçe ayaklarım yerden kesilmişçesine aşık olmuştum ona. 

Evlilik hayallerimiz, çocuğumuza koyduğumuz isim(ateş), yaşayacağımız evin hayali, ailesiyle tanışma her şey tamamdı. Tek sorun son zamanlarda çok kavga etmeye başlamamızdı. Sürekli kıskançlık kavgaları ediyorduk. Herhangi birine selam versem delice kavga nedeniydi. İş yerindeyken beni telefonla arasa ve bir erkek sesi duysa oraya gelip ortalığı yıkacağını söyleyerek bağırıp çağırıp tehdit ederdi. Sürekli huzursuzluk çıkacak diye korkardım ama altta kalmaz arabaya binince bende bağırıp çağırmaya başlardım. O kadar bu duruma alıştırmıştı ki beni yüzsüz bir şekilde sürekli ayrılır barışırdık hale gelmiştik. Ona karşı ciddi bir zaafım vardı. O zamanlar çok daha saf ve gözü kapalı aşık olduğum için birçok yalanını ve beni kandırmasını ortaya çıkaramamıştım çünkü araştırmamıştım. 

Bir gün onun için akşam yemeği hazırlamış, onun için en güzel kıyafetlerimi giymiş gelmesini beklerken geç kaldığını görüp nerdesin diye aradım. (1 saat önce konuştuğumuzda her şey yolundaydı ve gelecekti) Telefon açılmadı. Bir daha aradım meşgule attı. Bir daha aradım, meşgule attı. Sonra kapadı şaşkındım ve anlam veremiyordum. Ardından babasını aradım ve narsiste ulaşamadığımı söyleyip beni aratmasını rica ettim. Babası tabi kızım hemen ulaşıp seni aramasını söylüyorum demişti. Sonra narsist aradı. "Olmuyor, bitti, işim var" dedi kapattı telefonu. İnanamadım. "Nasıl yani?" Yemek masasında onu beklerken mi olmadığına karar vermişti? Bu arada bu adam 1 gün önce ben kötü biriyim diye ağlamıştı. Sonra telefonunu komple kapattı ve o gece ona bir daha ulaşamadım. Tüm gece ağladım ve ertesi sabah gidip yeni bir hat alıp numaramı değiştirdim ve yaşadıklarımızı  hikayeleştirerek mail olarak attım. Karşılığında hiçbir şeyin böyle olmasını istemezdim seni çok sevdim bazı şeyler elimde değil gibi kafa karıştıran bir mail atmıştı bundan tam 10 yıl önce.... 

Bu olayın ardından yaklaşık 1.5 yıl onu unutmaya çalıştım. Kimseyle doğru düzgün görüşmedim. Bazı kişilerle görüşmeyi denesem de erkeklerden midemin bulandığını hissediyordum ve elimde olmadan herkese onu anlatıyordum. Dolayısıyla 2. Buluşma gerçekleşmiyordu. Bana söylenen net şey onu hala sevdiğimdi. 2 yıl sonra yeni bir ilişkiyle onu unuttum, daha doğrusu kalbim unuttu. Zihnim yaşadıklarımı hep bildi, zihin hiç unutmaz ki...

Bu geçen süreçte aralıklarla sosyal medya hesaplarından arkadaşlık isteği yolladı, kabul etmedim. Bir ara evlenmiş ve 3 ay evli kalmış. Sonradan anlattığına göre evlendiği kadının psikolojik sorunları varmış, balayında bile intihar etmiş ve bu 3 aylık evlikte 2 defa intihar etmiş. 

Yine bir kez avm kapısında karşılaşmıştık şaşkınlıkla birbirimize baktık. Bana "yine güzel bir kız gördüm, baktım sen çıktın" dedi, güldük. 2-3 dk hal hatır sorduk ve ayrıldık. Sonra bana 1-2 mesaj attı ama ben uzatmamıştım sohbeti çünkü onunla ilgilenmiyordum, unutmuştum. O da çok uzatmadı. Bu dönem evlenmiş olduğu kadınla görüşüyor olabilir emin değilim. Belki de bana mesaj yazdığı, arkadaşlık isteği yolladığı dönemlerde de hayatında hep birileri vardı kim bilir! Onu artık tamamiyle unutmuştum, aklıma bile gelmiyordu. Hatta başkasına aşık olmuştum, sonra bu aşık olduğum adamla da kısmet olmadı, evlenemedik ama tuhaf bir şekilde bitmedi bu ilişki. Her şey gayet normaldi. Her ilişkide olabilecek sorunlar ve normal bir bitiş yaşanmıştı. Bu ilişkimin bittiği dönemlerde bana tekrar arkadaşlık isteği yolladı. Yine hiç ilgi alanımda değildi. Ne güzel benim için güzel bir aşk hatırası şeklinde anılarımda vardı sadece. 

Ta ki bir gün tüm erkeklerin eşlerini aldattıklarını gözlemlediğim ve midemin bulandığı bir dönemde onun beni asla aldatmayacağını ve artık olgunlaştığımızı düşündürtmesine kadar.  O dönemde iletişim kurmak isteyip sosyal medya hesabından ekledim ve hemen mesaj geldi sanki beni bekliyormuşçasına. "Buluşalım, görüşelim, ben değiştim, olgunlaştım, seni üzdüm, pişmanım" gibisinden mesajlarla konuşma devam etti ve buluştuk. 10 yıl sonra onu tekrar evimin önünde arabada beni beklerken görmek çok ilginçti. Biraz yaşlanmış ve kilo almıştı. Arabaya bindim tüm değişimlere ve yıllara rağmen tanıdıktı ama duygusal hiçbir şey hissetmedim. Ta ki yemek sonrası beni öpene kadar.


Bir öpüş tüm geçmişi geri getirir mi? Bir öpüş hatırlanır mı? Bir dokunuş tekrar tüm yüreğini hoplatır mı? Hissettim. Tüm geçmiş duygularım geri geldi. Birlikte uyuduk, dokunmaya doyamadım. O kadar duygularım geri gelmişti ki. O da sürekli kavuşmamıza şükür etti. Derken yeniden başladık. Her gün birlikteydik. Ben onda kalır, o bende kalırdık. Yatarken bana öyle bir sıkıca sarılırdı ki nefes almakta ve uyumakta zorlanırdım. O sarılışı beni o kadar mutlu ederdi ki, kendimi en iyi uykudayken bile bana sarıldığından daha iyi hissedemezdim. Ne harika bir histi. 

Sarılmanın aksine cinsel bir şeyler yaşamak çokta keyifli ve çekici değildi. Ona karşı hiç huzurlu değildim. İşveli ya da istekli olamıyordum çünkü beni geçmiş ilişkilerimle suçlayacağını düşünüyordum. Ayrıca diğer ilişkilerimdeki cinsellikten farklıydı. Dokunurken romantik değildi. Güzel sözler söylemiyor ve bazen robot gibi duygusuz hissediyordum.Neyse cinsellik benim için her şey olmadığı için çokta takılmamaya çalışıyordum. Uyurken sımsıkı sarılması beni ruhen tatmin ediyordu. 

Bu arada çok geçmeden kavgalara başlamıştık. Her seferinde onu ben engelliyordum, beni başka bir numaradan aradığında teli açıyor ve onu affediyordum. Bir gün telefonunu karıştırdım, bende şifresi vardı. Sürekli benden hiçbir şey gizlemediğini söylerdi ve şifresini vermişti. Telefonda gördüğüm mesajlaşmalar sürekli sex için yapılmış planlardı ve sosyal medya hesaplarından yeni kişilerle tanışma mesajları. En acısı da eski sevgiliye atılan "teninin kokusunu özledim" mesajı. (eski sevgilisi için çok kötü şeyler anlatmıştı halbuki) Saatlerce ağladım bu arada mesaj özledimin dışında kavga ve tehdit mesajları da barındırıyordu yani tamamiyle romantik özlem mesajlaşması değildi. Kafam karışmıştı, ne yapacağımı bilemiyordum. Tek güvendiğim, beni aldatmaz, beni seviyor özelliği yerle bir olmuştu ama inanmak istemiyordum. 1-2 gün başka bir konuyu bahane edip yine her yerden engelledim, sonra yine bana ulaşıp gönlümü aldı. O zaman tüm bildiklerimi haykırdım. O da bana bunları intikam için yazdığını, eski sevgilisinin nişanlandığını söyledi. Diğer mesajlar içinse onu kızdırdığım için yaptığını söyledi ve bir sürü saçmalık. İnanmadım ama inanmak istedim. Beni aldatmayacağını düşündüğüm ve bu sebeple yıllar sonra geri döndüğüm adamın beni aldatmış olabileceğini kabul etmek istemedim. Babam annemi aldatıp ayrıldıkları için o dönem sığındığım bu adamın beni aldattığını kabul edemezdim, bu çok ağırdı. 

İlişki yine bir gün  barış, bir gün  küs derken (aklımın almadığı saçma nedenlerle) bir gün yine küsken gece 2 kapıma geldi. Zorla beni aldı evine gittik, her şey güzel sarılıp uyuduk. Sabah beni eve bırakacaktı. Banyoya gittiğinde telini aldım tekrar baktım şifre aynı ve yine eski sevgilisiyle mesajlaşmalar. Kızın yazdıkları aklımda: "Telefonumu değiştiricem artık, hala senin borçlarını ödüyorum, beni defalarca aldattın, terkettin…" yine beynimden vurulmuşa döndüm. 

Arabaya bindik ve ben bitti artık dedim. Mesajlarının daha izahı yoktu. "Sen yanlış anlıyorsun, saçmalıyorsun vs" dedi. Sonra beni suçlamalara başladı. İyi davranacağı, utanacağı yerde bağırmalar, artist tavırlar içindeydi. Zıvanadan çıktım ve ben de bağırmaya başladım. Beni tehdit etti: "Sana gününü gösteririm, apartmana rezil edicem şimdi. Sen olayı izle, rezil olacaksın" diye. Ben daha da sinirlendim ve durdur arabayı diye bağırdım, durmadı. Çığlık attım, galiba ufak bir sinir kriziydi ve kırmızı ışıkta yavaşlarken arabadan atladım. Şuursuzca yürümeye başladım ne olduğunu idrak etmeye çalışıyordum ki benim tarafımdan arabayla geçiyor ve eliyle tehdit ediyordu: "Sen bittin" gibisinden. Aldırış etmeden yürümeye devam ettim. O da arabayla yoluna devam etti. Yaklaşık 1 saat sonra bir mesaj: "Sen hep böylesin" diyen. Beni rahat bırakmasını rica ettim. Birkaç mesajlaşma sonrasında da engelledim. Ara ara beni aradığını görüyordum, engelli olduğu için tel meşgule atıyordu. O süreçte onun narsist olduğunu keşfettim ama kabul etmek gerçekten zordu. 

Öyle bir ruh hali ki aldatılmış olmak önemli değildi sanki, önemli olan onun narsist olmamasıydı. Geçmişte beni gerçekten sevmiş olmasını diliyordum. Beni hiç sevmemiş beni hiç özlememiş biri için 10 yıl önce o kadar üzülmüş olamazdım ve beni sevmemiş bir adamın büyülü aşkına inanmış olup onu deliler gibi sevmiş olamazdım. Her kendimi kötü hissettiğimde internetten narsistle ilgili yazılar okudum ve bir gün yeni bir ınstagram hesabı açtım. Beni eklemişti. O gün önce cevap yazmadım sonra dayanamayıp narsist olduğunu söylemek istedim ve sen narsistsin araştır dedim. İyiliği için söylediğimi de ekledim, teşekkür etti. Aylar sonra tekrar beni ekledi ve mesaj attı O gün mutlu bir günümdü ve onu özlediğimi hissetmiştim. Birinin kötü olduğunu bilmek onu özlemenize engel olmuyor. Berbat bir duygu. Geçmişte öyle derin sevmiştim ki öyle hemen yok olmuyordu. Aslında özlediğim hep geçmişti. Geçmişte beni sevme biçimiydi. Onun yanındayken dünyanın en mutlu kadını olma hissimdi. Herkesten (kendi dışında) beni koruyan, hayallerimdeki kocam, çocuğumun babasıydı. Biz onla yan yana nasılda yakışırdık... 

Neden bu kadar geçmişe takılmıştım? Bilmiyordum:( O gece geldi ve beni aldıç Ona gittik. O kadar kızgınlığıma ve kırgınlığıma ve narsist olmasını bilmeme rağmen elimi tuttuğunda yine herkese kafa tutacak kadar güçlü hissettim kendimi. Bu duyguyu bu hayatta sadece bu adamla yaşadım ben:( Sabaha kadar o anlattı, ben dinledim. Hep o konuştu. Çok sıkıcıydı, sadece onunla görüşmediğimiz bu 8 ay süresince neler yaptığını dinledim. Beni hiç merak bile etmedi ama onunla sarılıp uyumak her zamanki gibi yine tüm ruhumu tatmin etmişti. Sabah 2 saat öğrencilerine kursu vardı, oraya gitti. Dönüşte kahvaltılık almış, geldi. Birlikte kahvaltı yaptık, uykusuz olduğumuz için öğlen biraz daha yattık ve arkadaşıyla buluşmak için telefonda konuştu. Bu kadar zaman sonra birlikteyiz ve o beni bırakıp akşam arkadaşıyla buluşacaktı. 

"Hoş geldin narsist" dedim içimden. Sonra ben de kendi evime geçtim. Yine düşündüm üzülmeden onun için ne yapabilirdim? Bu seferki görüşmemiz biraz soğuktu. Her gün telde konuşmuyorduk. Bana karışmıyordu.Haftada bir anca görüşüyorduk. O dönemde arabamla kaza yaptım tabi ki ilk onu aradım. Emindim o bana yardım ederdi. İşte narsistle ilgili (ihtiyacınız varken yardım etmez) yardım etmez özelliği doğru değildi. O öyle bir adam değildi. Belki narsist de değildi. %1 umut  aradım. Telefonu açmadı. Mesaj attım, arabayı çarptığımı söyledim. Oralı olmadı. "İyi misin?" diye bile sormadı. Evet o bir narsistti. Hiç bir umudum kalmadı:( 

Bu olaydan sonra ona "Sen narsistin, eminim" dedim. Narsistin bazı özelliklerini yazdım. Bu sitenin linkini verip iletişimi kestim.

Daha hikaye bitmedi; Hangi ruh hali ile yaptım bilmiyorum ama onunla iletişime geçtim sonrasında. Zaten o hep oradaydı, ne zaman mesaj yazsam cevap veriyordu. Kötü cümleler kursam bile sonradan o sinirli olan adam, pamuk gibi olmuşçasına hiçbir kötü cümleme karşılık vermiyordu. Tabi artık benimle ilgilenmiyordu da. Kiminleyim, ne yapıyorum umurunda değildi. Ben aramasam aramıyordu. da zaten.

Onunla asla bir ilişki istemiyordum artık. Onu kendime layık görmüyordum, onun narsist olduğunu bildiğim için onu inceliyor, sahte hesaplarla onu işletiyordum. Bu beni rahatlatıyordu. Zeki olduğunu düşündüğüm o adamın aslında o kadar da zeki olmadığını ve berbat ucuz yalanlar söylediğini görmüştüm. Benimle bir buluşma planı için mesajlaşırken, aynı anda benim sahte hesaplarımla da buluşma planı yapıyordu. Tabii ki bu mesajlaşma benim onunla dalga geçmemle son buluyordu ama önemli detay şuydu ki hiç tanımadığı, fotoğraflarını bile görmediği basit bir kadınla buluşmayı bana tercih ediyordu. O buluşalım gibi konuştuğunda benim mesajlarımı 5-10 dk görmezden geliyor ya da teli sarjda olup aramamı duymuyordu ve sahte hesabın olumsuzluğuna göre bana dönüş yapıyordu. 

Bu tip bir buluşmayı bir kez gerçekleştirdim ve o gece ona narsist olduğunu ve tüm narsist özelliklerini ona anlattım. Hatta uyumasına izin vermiyor, uyandırıp devam ediyordum. O ise "uyuyorum ama uyurken dinliyorum, sen anlat" diyordu! Hiç kızmadı bana ama tabi ona göre narsist değildi, kabul de etmedi. O günün üstüne bir iki defa mesajlaştık galiba artık onun narsist olduğunu ve her söylediği yalanı çıkardığım için de tüm çekiciliğimi kaybetmiştim ve ben de artık onu hayatımdan tamamiyle çıkartma kararı alarak gerek sahte hesaplarımdan gerekse gerçek tüm alanlarımdan çıkarttım.

Aslında ne yaptığımın hiç farkında değildim hala da cevap veremiyorum kendime ne yapmaya çalıştım? Nefret etmiyordum, aşık değildim, narsist olduğunu bildiğim için intikam da değildi amacım. Beni sevmediğini de kabul ettim çünkü narsistti. Peki ben bunca rezilliğe rağmen neden onunla sahte yada gerçek iletişimde kalıyordum? Vakit ayırıp sahte hesaplar yaratıyordum ve bu yalancı adamın bana dokunmasına nadir de olsa izin veriyordum? Benim gibi güçlü bir karakterin kendime bunu bilinçli yapmış olmasından pişmanlık ve utanç duyuyorum.

Şuan hangi boyutta mıyım? Ondan nefret etmiyorum. Böyle olması onun suçu değildi çünkü o da mutsuz bir adam. Eski halinden eser bile yok. Onun için üzülüyorum, kötü dileklerim de yok. Sadece birilerini üzmemesini diliyorum ve her ne kadar yaşadığım aşk sahte bile olmuş olsa ve bunu yıllar sonra öğrenmiş olsam da ben harika duygular yaşadım sayesin de... Bu kez doğru bir aşk için kendime şans diliyorum.

SONRAKİ HİKAYE

Yorumlar

Popular Posts

Narsist Yakınlarının Hikayeleri

Narsist Geri Döner Mi?

Narsistin Beni Sevmesini Nasıl Sağlarım?